Tihany to niewielka, niezwykle malownicza wioska położona na skalistym, przepięknym półwyspie, na północnym brzegu Balatonu... Prawdziwa perełka w środku węgierskiego morza... Wioska wyjątkowa, pełna klimatu, jest jak z dawnych lat...
Półwysep Tihany bo taka jest jego nazwa, ma tylko 5 km długości i 3 km szerokości... Jest pochodzenia wulkanicznego... Pokrywają stożkowate kopce, dawne wulkany porośnięte winoroślą i bagienne łąki na których jeżeli szczęście dopisze, można zobaczyć gejzery wapienne utworzone 3 miliony lat temu... Są tutaj dwa bezodpływowe jeziorka powstałe w niegdysiejszych kraterach... Cały obszar jest objęty ścisłą ochroną i stanowi Park Narodowy Wyżyny Balatonu... To miejsce zachwyca pięknem i bogactwem krajobrazu...
Półwysep zamieszkiwany był już w czasach prehistorycznych... Wioska Tihany powstała w średniowieczu za czasów króla Andrzeja I, który zlecił zbudowanie opactwa i miejsca pochówku dla rodziny królewskiej... I tutaj został pochowany... Obecnie grób jest pusty... Co ze szczątkami? nie wiadomo...
Na stoku wzgórza stoi pomnik Andrzeja I Katolika i jego żony Anastazji Jarosławówny... Malowniczym i jednocześnie ciekawym, osnutym legendami miejscem jest Wzgórze Echa... Jeszcze w XIX wieku słowo wypowiedziane w kierunku opactwa, odbijało się od jego ścian nawet 15 razy i wracało do autora... Niestety, zabudowa terenu sprawiła, że zjawisko w obecnym czasie jest trudne do sprawdzenia...
Warto przytoczyć jedną z legend... Dawno, dawno temu na tym terenie żyła milcząca księżniczka... Była
dumna i serce miała jak z lodu... Na tutejszych wzgórzach pasła swoje
złotowłose kozy... Pewnego razu zobaczył ją stary król, żyjący w wodach
Balatonu... Poprosił ją o kubek mleka dla chorego syna... Zobowiązał
się, że zniesie przekleństwo milczenia... Księżniczka chodziła po
wzgórzach i nawoływała swoje kozy... Zakochał się w niej młody książę a
kiedy ta odmówiła mu ręki, umarł z żalu... Stary król wymyślił straszną
karę... Kozy zatraciły się w Balatonie... Fale jeziora wyrzucają
prehistoryczne małże... Marzyciele, romantycy uważają, że są to
skamieniałe kopyta... Natomiast księżniczka musi odpowiadać każdemu, kto tego zapragnie...
Wioska położona na szczycie niewielkiego wzgórza, z którego rozpościerają się wspaniałe widoki na Balaton i jezioro wewnętrzne półwyspu... Urzekła mnie niską zabudową, dachami krytymi suchą trzciną i oczywiście zabytkami...
Szkoda, że był to sierpień i nie mogłam podziwiać pól lawendowych ale uliczki wioski wypełnione były jej zapachami... Był to czas zbioru papryki, symbolu Węgier... Ściany większości domów uginały się od ciężaru czerwonych warkoczy...
Spacer wąskimi, klimatycznymi uliczkami, wznoszącymi się w dół i w górę w wprowadzał nas w niepowtarzalny nastrój... Miałam wrażenie, że czas stanął w miejscu... Zachwycała mnie zabudowa chłopska pochodząca z XVIII i XIX wieku... Warto odwiedzić półwysep Tihany bo jest jednym z najbardziej niezwykłych miejsc tego regionu... Jest ono symbolem wyjątkowej harmonii człowieka, przyrody i historii... A gdy się pozna Muzeum Lalek, to jest się pewnym, że znajdujemy się w miejscu niczym z bajki...
Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawione komentarze...
Życzę miłego, słonecznego tygodnia...
Serdecznie wszystkich pozdrawiam...
























