niedziela, 16 października 2016

Tihany, wioska nad Balatonem







Tihany to niewielka, niezwykle malownicza wioska położona na skalistym, przepięknym półwyspie, na północnym brzegu Balatonu...  Prawdziwa perełka w środku węgierskiego morza... Wioska  wyjątkowa, pełna klimatu, jest  jak z dawnych lat... 

Półwysep Tihany bo taka  jest  jego  nazwa,  ma  tylko  5 km długości i 3 km szerokości... Jest pochodzenia wulkanicznego... Pokrywają stożkowate kopce, dawne wulkany porośnięte winoroślą i bagienne łąki na których jeżeli szczęście dopisze, można zobaczyć gejzery wapienne utworzone 3 miliony lat temu... Są tutaj dwa bezodpływowe jeziorka powstałe w niegdysiejszych kraterach...  Cały   obszar   jest  objęty  ścisłą  ochroną  i  stanowi  Park  Narodowy Wyżyny Balatonu... To miejsce zachwyca pięknem i bogactwem krajobrazu...






Półwysep zamieszkiwany był już w czasach prehistorycznych... Wioska Tihany powstała w średniowieczu za czasów króla Andrzeja I, który zlecił zbudowanie opactwa i miejsca pochówku dla rodziny królewskiej... I tutaj został pochowany... Obecnie grób  jest pusty... Co ze szczątkami? nie wiadomo...

Na stoku wzgórza stoi  pomnik Andrzeja I Katolika i jego żony  Anastazji Jarosławówny...  Malowniczym i jednocześnie ciekawym, osnutym legendami miejscem jest Wzgórze Echa...  Jeszcze w XIX wieku słowo wypowiedziane w kierunku opactwa, odbijało się od jego ścian nawet 15 razy i wracało do autora...  Niestety, zabudowa terenu sprawiła, że zjawisko w obecnym czasie jest trudne do sprawdzenia...





 


Warto przytoczyć jedną z legend...  Dawno, dawno temu na tym terenie  żyła milcząca księżniczka... Była dumna i serce miała jak z lodu... Na tutejszych wzgórzach pasła swoje złotowłose kozy... Pewnego razu zobaczył ją stary król, żyjący w wodach Balatonu... Poprosił ją o kubek mleka dla  chorego syna... Zobowiązał się, że zniesie przekleństwo milczenia... Księżniczka chodziła po wzgórzach i nawoływała swoje kozy... Zakochał się  w niej młody książę a kiedy ta odmówiła mu ręki, umarł z żalu... Stary król wymyślił straszną karę... Kozy zatraciły się w Balatonie...  Fale jeziora wyrzucają prehistoryczne małże... Marzyciele, romantycy uważają, że są to  skamieniałe kopyta... Natomiast  księżniczka musi odpowiadać każdemu, kto tego zapragnie...








Wioska położona  na szczycie niewielkiego wzgórza, z którego rozpościerają się wspaniałe widoki na Balaton i jezioro wewnętrzne półwyspu... Urzekła mnie niską zabudową, dachami  krytymi suchą trzciną i oczywiście zabytkami... 

Szkoda, że był to sierpień i nie mogłam podziwiać pól lawendowych ale uliczki wioski wypełnione były jej zapachami...  Był to czas zbioru papryki, symbolu Węgier... Ściany większości domów uginały się od ciężaru czerwonych warkoczy...








Spacer wąskimi, klimatycznymi uliczkami, wznoszącymi się w dół i w górę w wprowadzał nas w niepowtarzalny nastrój... Miałam wrażenie, że czas stanął w miejscu... Zachwycała mnie zabudowa chłopska pochodząca z XVIII i XIX wieku... Warto odwiedzić półwysep Tihany bo  jest  jednym z najbardziej niezwykłych miejsc tego regionu... Jest ono  symbolem wyjątkowej harmonii człowieka, przyrody i historii...   A gdy się pozna Muzeum Lalek, to jest się pewnym, że znajdujemy się w miejscu niczym z bajki...






Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawione komentarze...
Życzę miłego, słonecznego tygodnia...
Serdecznie wszystkich pozdrawiam...

czwartek, 13 października 2016

Wadowice - miasto papieskie






Co  jakiś  czas  odwiedzam  WADOWICE...  Lubię tutaj przyjeżdżać... I to bynajmniej nie dlatego, że  jest to urocze miasteczko  położone bardzo blisko Beskidów ale dlatego, że  urodził się tutaj Karol Wojtyła, późniejszy Jan Paweł II...  

Najczęściej zatrzymuję się na parkingu w pobliżu Tesco...  Stąd, spokojnym krokiem zmierzam w kierunku Rynku... Faktycznie to jest Plac Jana Pawła II...
W 2012 roku po dwuletnim remoncie,  zyskał nową nawierzchnię granitową, fontannę oraz studnię...  Został wytyczony po lokacji miasta w 1430 roku... Pierwsze informacje o Wadowicach pochodzą z początku XIV wieku... Na początku XV wieku zostały prawie całkowicie zniszczone przez ogień... W wyniku pierwszego rozbioru Polski Wadowice znalazły się w granicach Cesarstwa Austriackiego... 

Po 146 latach wracają do odrodzonego państwa polskiego... Początki wadowickiego kościoła sięgają przełomu XIII i XIV wieku... Pożary nie omijały również tutejszego kościoła, który był budowlą drewnianą... Murowaną świątynię, bardzo podobną do obecnej zbudowano w 1798 roku... W XIX i XX wieku kościół był rozbudowywany... Powstały boczne kaplice: Ukrzyżowania i Świętej Rodziny... Świątynia jest trójnawowa z wieżą nakrytą cebulastym hełmem... Fasada jest bogato zdobiona... Składa się z pilastrów, attyki i klasycystycznego portalu... W prezbiterium znajduje się pozłacany, barokowy ołtarz Matki Boskiej z Dzieciątkiem... W  kościele są cztery kaplice i sześć bocznych ołtarzy... Na suficie nawy głównej i naw bocznych znajdują się freski przedstawiające nauczanie papieskie w 14 encyklikach...












Wadowice swoją sławę i popularność zawdzięczają głównie Karolowi Wojtyle, który  mówił o tym mieście, że: "wszystko się tutaj zaczęło"... "Po maturze chodziliśmy na kremówki" - z uśmiechem wspominał Jan Paweł II w czasie pielgrzymki do Polski w 1999 roku... Ulubione ciastko papieża - słynna kremówka - stała się symbolem swobody Jana Pawła II w kontaktach z wiernymi... Od tamtego czasu, to ciastko zyskało niebywałą popularność... I teraz prawie każdy, kto odwiedzi Wadowice pragnie spróbować papieskiej kremówki... Wokół rynku jest wiele cukierni oferujących charakterystyczne ciastko z kremem... Niestety, nie ma już cukierni Karola Hagenhuberga, do której Karol Wojtyła poszedł z kolegami po maturze... Za każdym razem, gdy  przyjeżdżam do Wadowic idę do jednej z cukierni na słynną papieską kremówkę... Tak było i tym razem...





Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawione komentarze...
Serdecznie wszystkich pozdrawiam...


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...