Bergamo - Spacer po Città Alta

 

Kiedy głupiec zdobędzie władzę pierwsze co zrobi,

to uciszy mądrych.

Drugie co zrobi, to otoczy się innymi głupcami.

Na koniec zniszczy własny naród.

(Platon)

Pod koniec września kolejny raz  odwiedziłam Bergamo... Moja pierwsza wizyta w tym mieście  odbyła się przed piętnastoma laty, dlatego czas powoli zacierał moje dawne wspomnienia...

Historia Bergamo jest długa i niezwykle interesująca... Miasto na wzgórzu otoczone przez Prealpy było obozowiskiem najpierw dla Ligurów a następnie Celtów...  Później miasto zostało zajęte przez Rzymian  i zostało nazwane Bergomum... Po upadku Cesarstwa, Bergamo dostało się pod panowanie Longobardów, a później Franków...

Po okresie rządów Visconti'ch z Mediolanu, Bergamo stało się ostatnią zachodnią placówką Republiki  Weneckiej, Serenissimy,  o którą walczył przywódca wojska (kondotier włoski) Bartolomeo Colleoni... Pod koniec XVIII wieku nastąpił  koniec Republiki Weneckiej, co zapoczątkowało najpierw  panowanie francuskie, a następnie austriackie... W latach 1814 -1859 Bergamo znalazło się pod panowaniem austriackim i stało się częścią Królestwa Lombardzko-Weneckiego... W okresie napoleońskim i austriackim Bergamo, niegdyś miasto przygraniczne, zaczęło nawiązywać  bliższe więzy z resztą Lombardii...

Spacer po Bergamo rozpoczynam w dolnej części miasta - Città Bassa... Stąd do Città Alta,  jadę staroświecką kolejką - funicolare... Została zaprojektowana przez inżyniera Alessandro Ferretti'ego i  zbudowana pod koniec XIX wieku... Kolejka w ciągu kilku minut pozwala pokonać różnicę wysokości 85 metrów na trasie  o długości zaledwie 240 metrów, gdzie maksymalne osiągnięte nachylenie wynosi 52 %...

Górne Miasto (Città Alta) otaczają monumentalne Weneckie Mury Bergamo 5-kilometrową  trasą bastionów, strzelnic, prochowni i platform... Zostały zbudowane pod koniec XVI wieku, a obecnie wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO...

Città Alta jest niezwykle urokliwa, pełna wąskich uliczek, przepięknych placów, sklepów z pamiątkami, restauracji, lodziarni, kawiarni, cukierni i przede wszystkim wspaniałych zabytków...

Do Città Alta przechodzę przez  Porta San Giacomo, jedną z czterech historycznych bram... Powstała jako element miejskich fortyfikacji obronnych... Jednak zanim zacznę spacer po mieście muszę pozbyć się swojego bagażu... Mam dla niego zarezerwowane miejsce w pralni chemicznej przy Via  Lupo w pobliżu Placu Luigiego Angeliniego (Piazza Angelini)...

Tutaj przy Via Lupo w górnej części Bergamo można zobaczyć zabytkową (Antico Lavotoio) pralnię publiczną, która jest jednym z symboli miasta... Zbudowana z marmuru  w 1891 roku... Wyposażona  w system doprowadzania wody, odpływ przelewowy, odprowadzenie brudnej wody po praniu...  Posiada żeliwną pokrywę i dach spadzisty w stylu secesyjnym... Pralnia pozostawała w użyciu do lat 50. XX wieku... Obecnie jest pieczołowicie konserwowana...

W samym sercu Città Alta znajduje się średniowieczny Piazza Vecchia, jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc w Bergamo... To jedno z tych miejsc, które na długo po powrocie pozostają w mojej pamięci... Obecnego kształtu nabrał w XV wieku, kiedy władze Wenecji postanowiły przebudować całe centrum... Piazza Vecchia powstał na terenie, na którym niegdyś znajdowało się forum rzymskie i średniowieczny targ...  Tu zbiegają się główne ulice, a obok siebie stoją jedne z najważniejszych zabytkowych budynków miasta... 

W centrum placu znajduje się Fontanna Contari'niego  podarowana  miastu  w 1780 roku przez Alvise Contari'niego, podestę (weneckiego burmistrza), który przez kilka miesięcy przebywał w mieście z ramienia Serenissimy... Fontanna z białego marmuru, otoczona jest posągami sfinksów, węży i lwów, które symbolizują Wenecję...

Bardzo ważnym i ciekawym obiektem na Piazza  Vecchia jest Palazzo della Ragione... Zbudowany pod koniec XII wieku, zaliczany do najstarszych publicznych pałaców we Włoszech... Pełnił bardzo ważną funkcję siedziby władz miejskich... Na fasadzie, nad balkonem symbol Wenecji - Lew świętego Marka...

Na zewnątrz czeka mnie niespodzianka... W logii, w marmurowej posadzce dostrzegam gnomona,  zegar słoneczny (wł. camera obscura), który jest bardzo rzadko spotykany... Ten instrument astronomiczny wykorzystuje promień słońca do wyznaczania lokalnego południa i daty, prawdę mówiąć bardzo precyzyjnej... 

Z każdą chwilą, zauważam, że Piazza Vecchio to idealne miejsce, by bez pośpiechu pospacerować, zrobić zdjęcia, usiąść w którejś restauracji, coś zjeść, wypić aperol lub po prostu podziwiać piękno otaczających budowli i życie toczące się wokół nich...

Moją uwagę przykuwa kolejny budynek, Palazzo del Podesta, zbudowany w XIV wieku przez rodzinę Suardi... Był siedzibą najwyższego urzędnika (podestà), a za czasów panowania Wenecji, był centrum wymiaru sprawiedliwości...

W północnej części Piazza Vecchia znajduje się przepiękny Palazzo Nuovo, który jest prawdziwą perełką na tym placu... Jego budowę rozpoczęto na początku XVII wieku ale ukończono dopiero w latach 50. XX wieku...  Jest wykonany z białego marmuru, podobnie jak już wcześniej wspominana Porta San Giacomo...

Dochodzi godzina trzynasta... Głód mocno daje mi się we znaki... Wybieram  kuchnię włoską, w Taverne del Colleoni z przy Piazza Vecchia... Panuje tu gościnna atmosfera, a obsługa jest bardzo troskliwa... Przed podaniem głównego dania coś w rodzaju przystawki: chrupiąca bułka, oliwa, ocet balsamiczny ( wł. Pane, Olio e aceto balsamico)...  Z proponowanych dań, wybieram: ravioli z ricottą i prawdziwkami (wł.Ravioli con ricotta, funghi porcini e parmigiano)... Jedzenie jest przepyszne, dosłownie rozpływa się w ustach... Wyczuwam, że jest wykonywane z niezwykłą  miłością i dbałością... Aż trudno uwierzyć, że Włosi wykonują je prawdopodobnie od XII wieku... A z pewnością w XIV wieku... Giovanni Bocaccio wspomina o ravioli w swoim Dekameronie...

Z Piazza Vecchia przechodzę na Piazza Duomo... Tutaj znajdują się trzy klejnoty sakralne: Katedra poświęcona patronowi miasta świętemu Aleksandrowi... Z zewnątrz zachwyca elegancką fasada a wewnątrz skrywa prawdziwe bogactwo sztuki sakralnej... Kolejny klejnot, to  renesansowa Kaplica Colleoni'ego czyli kaplica grobowa wzniesiona w XV wieku...Mieści szczątki Bartolomeo Colleoni'ego i jego córki Medei...

Na tym niewielkim placu znajduje się jeszcze jeden bezcenny klejnot, Bazylika Santa Maria Maggiore  z XII wieku... Freski, gobeliny, stiuki, drewniane inkrustacje oparte na projekcie słynnego artysty Lorenzo Lotto, pochodzącego z Wenecji... Tym obiektom poświęcę osobny post...

Bergamo tak jak Rzym zbudowane jest na siedmiu wzgórzach... Obecnie trudno je rozpoznać ponieważ budowa placów, ulic, domów, pałaców, kościołów całkowicie zmieniła krajobraz Bergamo Alta... W Città Alta głównymi bohaterami są brukowane, wąskie uliczki i liczne kamienne schody biegnące wzdłuż zboczy, prowadzące do zielonych punktów widokowych... I właśnie w tym tkwi urok miasta...

 

Jeszcze tego dnia chciałam być na San Vigilio i z góry spojrzeć na Città Alta... Wzgórze jest jedną z atrakcji turystycznych w mieście, ale  bardzo często niedocenianych... 

Uliczki pną się coraz wyżej w górę... Mijam Palazzo Roncalli, Piazza Lorenzo Mascheroni, cytadelę i stąd już coraz bliżej do Porta Sant'Alessandro, prowadzącej do górnej części Bergamo... Została zbudowana w XVI wieku i ułatwiała dostęp podróżnym przybywającym z Como i Lecco... W pobliżu bramy znajduje się kolejka linowo-terenowa (Funicolare), którą wyjeżdżam na wysokość 459 m n.p.m. Otwarta w 1912 roku... Jeden wagonik przewozi 55 osób,  długość toru 630 metrów, maksymalne nachylenie wynosi 22%...

Jeszcze krótki spacer do ruin zamku, który dawniej pełnił funkcję warowni... W już czasach rzymskich była tu niewielka strażnica ... Wracam w pobliże kolejki i tutaj z tarasu widokowego spoglądam jeszcze  Città Alta... Czas szybko biegnie... Muszę odebrać bagaż i czeka mnie jeszcze podróż do Mediolanu...

Z historycznego centrum Città Alta idę malowniczymi, szerokimi 66 schodami Vicolo Bettami, które łączą się z Murami Weneckimi (wł. Viale delle Mura)... Jeszcze spoglądam na Dolne Miasto, malownicze mury, piękna roślinność i spieszę na pobliski  przystanek autobusowy... Autobusem dojadę w pobliże stacji kolejowej... Pociągiem dojadę do Mediolanu... 

Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawione komentarze...

Życzę pięknego, jesiennego tygodnia...

Serdecznie wszystkich pozdrawiam...