Gdy się kogoś kocha, to kocha się całego człowieka,
takiego jaki jest, a nie takiego,
jakim by się go mieć chciało.
(Lew Tołstoj)
Stolica Dolnego Śląska przyciąga wieloma wspaniałymi zabytkami... Jednym z nich jest gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego... Stanowi jeden z najciekawszych obiektów architektonicznych w mieście... Znajduje się zaledwie kilka minut spacerkiem od Rynku, przy Placu Uniwersyteckim... Jego największą ozdobą jest znajdująca się przed wejściem secesyjna Fontanna z Szermierzem z 1904 roku... Rzeźba Hugo Lederera przedstawia nagiego młodzieńca ze szpadą i jest symbolem miasta oraz studentów...
Budynek to dawny pałac królewski (będący niegdyś siedzibą jezuitów), który zachwyca barokową architekturą... Zatrzymuję się na chwilę przed głównym wejściem... Johann Albrecht Siegwitz ozdobił uniwersytecki portyk wizerunkami cnót kardynalnych, cech, którymi powinien wykazywać się absolwent jezuickiej akademii... Widzimy: Sprawiedliwość, Męstwo, Roztropność i Umiarkowanie...
Niezwykle fotogeniczna, niebiesko-złota Brama Wschodnia prowadzi do gmachu Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego... To historyczne wejście zachwyciło mnie bogatą ornamentyką i stanowi wstęp do barokowych wnętrz uczelni...
Na początku XVIII wieku dzięki staraniom jezuitów i cesarza Leopolda I Habsburga dochodzi do założenia we Wrocławiu Uniwersytetu Leopoldyńskiego... Gmach główny wznoszony był w latach 1728 -1740...
W barokowym holu znajduje się Kasa biletowa oraz paradna klatka schodowa prowadząca do Auli Leopoldina... W skład Muzeum wchodzą: Aula Leopoldyńska, Oratorium Marianum, Wieża Matematyczna oraz trzy sale wystawowe...
Na parterze gmachu głównego Uniwersytetu Wrocławskiego znajduje się Oratorium Marianum, właściwa nazwa: Oratorium Maryjne Kongregacji Łacińskiej, czasami opisywane pod nazwą Sala Muzyczna... Wnętrze w stylu barokowym emanuje przepychem złoconej sztukaterii, olśniewa ilością zdobień ręcznie robionych... Oratorium zrobiło na mnie imponujące wrażenie...
Sala Muzyczna powstała w 1731 roku według projektu Johannesa Petnera... Oratorium ozdabiają przepiękne freski przedstawiające sceny z życia Maryi... Ich autorem był wybitny przedstawiciel morawskiego malarstwa dojrzałego baroku, Jan Krzysztof Handke, który we Wrocławiu pracował w pierwszej połowie w XVIII wieku...
Oratorium Marianum od początku swego istnienia pełniło funkcję sali koncertowej.... Jej unikatową akustykę doceniało wielu artystów... Gościli tutaj koncertowali znamienici muzycy m.in. Brahms, Liszt, Rubinstein, Paganini, Klara Schumann, Wieniawski, którzy swoimi występami rozsławili to miejsce na całą Europę...
Niestety... Podczas bombardowania Wrocławia w 1945 roku, sala została zniszczona... Pocisk artyleryjski zniszczył dach, stropy i wspaniałe freski Handke... To co dziś oglądamy to rekonstrukcja...
Freski w latach 2013 - 2014 odtworzył Christoph Wenzel z Drezna i to odlew jego dłoni widnieje w miejscu, gdzie kiedyś można było oglądać dłoń Jana Krzysztofa Handke, barokowego malarza, który ozdobił Oratorium i Aulę Leopoldyńską...
Dzięki staraniom profesora Norberta Hessiga, profesora Uniwersytetu w Hamburgu znalazły się fundusze na odtworzenie fresków... Koszt renowacji to 150 tysięcy euro...
Bogato zdobiona klatka schodowa (zwana Cesarskimi Schodami) prowadzi do perły baroku - słynnej Auli Leopoldyńskiej (Leopoldiny)... Klatka schodowa pokryta jest iluzjonistycznymi freskami, które symbolicznie przedstawiają historyczny Śląsk...
Aula Leopoldina znajduje się na I piętrze gmachu głównego Uniwersytetu... Wchodzę do niej przez przepiękne zdobione dębowe podwoje... A w środku? zaniemówiłam z zachwytu... Oglądam wspaniałe dzieło baroku... Sala jest bogato zdobiona malowidłami, rzeźbami i freskami sufitowymi... Wewnątrz sali można wyróżnić trzy części: chór, audytorium, i podwyższone podium...
Na podium widzę Leopolda I Habsburga w zbroi... Towarzyszą mu dwie postaci: kobieta z laską, która symbolizuje pracowitość, a mężczyzna z lustrem i sercem reprezentuje roztropność... U jego stóp dwie postaci spadają w otchłań: głupota (młodzieniec z oślimi uszami) po prawej i niezgoda (anioł z rozczochranymi włosami) po lewej... Poniżej, po obu stronach, stoją posągi synów Leopolda I Habsburga, Karola VI (po prawej) i Józefa I (po lewej)...
Po bokach auli znajduje się galeria owalnych portretów rektorów, władców, uczonych, którzy przyczynili się do rozwoju Uniwersytetu...
Centralnym punktem odrestaurowanego sufitu jest Duch Święty w postaci gołębicy... Gołębicę otaczają czterej ewangeliści oraz inni święci i Ojcowie Kościoła... Galeria muzyczna znajduje się w tylnej części sali...
Aula Leopoldina alegorycznie przedstawia cały uniwersytet jako świątynię mądrości... Jej układ odzwierciedla hierarchię: podium przedstawia apoteozę władzy cesarskiej, galeria gloryfikację boskiej mądrości... Galeria wychwala też śląskich przedstawicieli władzy cesarskiej na Śląsku...
Aula Leopoldina została zbudowana jako kontrolowana iluzja... Malowane kolumny, belkowania i architektoniczne przedłużenia zacierają granicę między rzeczywistą strukturą a freskiem, tworząc wrażenia dodatkowej wysokości i głębi...
Oratorium Marianum i Aula Leopoldina oczarowały mnie swoim przepychem, artystycznym kunsztem... To nie była wizyta na żywioł... Sposobiłam się do niej od pewnego czasu... W końcu udało mi się zrealizować ten cel...
Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawione komentarze...
Serdecznie wszystkich pozdrawiam...
