Im dalej społeczeństwo dryfuje od prawdy,
tym bardziej nienawidzi tych, którzy ją głoszą.
Prawda jest nową mową nienawiści.
Mówienie prawdy w epoce zakłamania jest czynem rewolucyjnym.
(George Orwell)
Kraków jest jednym z moich ulubionych i najpiękniejszych miast Europy... Staram się tu bywać przynajmniej raz w roku... Każdy kto je odwiedzi, jest zachwycony bogatą historią, urokliwym rynkiem z niesamowitym klimatem starych kamieniczek, królującym nad nim kościołem Mariackim i przepiękną architekturą...
Była trzecia dekada października, gdy tym razem odwiedziłam Kraków... Pierwszy słoneczny dzień po długim okresie chłodu, deszczu i zimna... Z Dworca Głównego PKP skierowałam swe kroki na Plac Jana Nowaka - Jeziorańskiego... Lubię na moment zatrzymać się przed interesującym pomnikiem poświęconym ważnej postaci dla historii Polski, bloku NATO i Stanów Zjednoczonych płk Ryszardowi Kuklińskiemu... Człowieka niezwykły, godny miana bohatera narodu polskiego... Był jedną z tych osób, które przyczyniły się do możliwości powstania niepodległej Polski... Autorem monumentu jest światowej sławy rzeźbiarz prof. Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Czesław Dźwigaj...
Zmierzam w kierunku ulicy Lubicz... Tu moją uwagę przykuwa wiadukt kolejowy, zaprojektowany przez genialnego architekta krakowskiego, Teodora Talowskiego... Jakiś czas temu poznałam wyjątkowe budynki na ulicy Retoryka, jak mawiano tego poety wśród architektów...
Przekop i wiadukt kolejowy, tę inwestycję sfinansowała austriacka kolej państwowa w latach 1895-1898... Budowa ta była pierwszym w Krakowie cywilnym, dwupoziomowym skrzyżowaniem...
W czasie spaceru, zatrzymuję się na moment w Parku Strzeleckim, który jest własnością Towarzystwa Strzeleckiego Bractwo Kurkowe... Na początku XIX wieku towarzystwo zbudowało strzelnicę oraz pałacyk w stylu neogotyckim... Gościli w nim m.in. marszałek Józef Piłsudzki, cesarz Franciszek Józef I, Ignacy Paderewski, generał Józef Haller, marszałek Ferdynand Foch, prezydent Ignacy Mościcki...
Park zachwyca mnie sędziwym drzewostanem... To nie tylko oaza zieleni, ale także ciszy... Spacerując alejkami, mogłam nacieszyć się pięknem jesiennej przyrody... W parku oglądam tablice pamiątkowe, liczne pomniki i popiersia osób zadłużonych dla Krakowa i Polski... Niewielki park ale niezwykle malowniczy...
Moim głównym celem przyjazdu do Krakowa był zabytkowy Ogród Botaniczny Uniwersytetu Jagiellońskiego o którym pisałam:
Z Ogrodu Botanicznego w stronę Rynku Głównego idę słynną ulicą Mikołaja Kopernika... Ta ulica to kawał historii, ponad 200 lat tradycji krakowskiej medycyny i szpitala, który na trwale zapisał się w historii... Idę chodnikiem, który prowadzi wśród przebarwiających się drzew, a opadłe liście szeleszczą pod moimi stopami... Jest pięknie, kolorowo...
Po drodze mijam poszpitalne tereny i zabytki sakralne m.in. kościół św. Teresy i św. Jana od Krzyża, kościół Niepokalanego Poczęcia NMP, Kolegium Księzy Jezuitów, Bazylikę Najświętszego Serca Pana Jezusa....
Do Rynku Głównego zmierzam ulicą Mikołajską... Została w wytyczona podczas lokacji Krakowa 1257 roku i stanowiła drogę wylotową z miasta prowadzącą na Ruś... Zatem jest to jedna z najstarszych ulic w tym mieście... Na początku XIV wieku znajdowała się tutaj obronna siedziba wójtów krakowskich... Jeden z najpotężniejszych ludzi ówczesnego miasta - Albert, kierował stąd buntem przeciw księciu Władysławowi Łokietkowi...
Idąc Mikołajską, chociaż jest krótka (270 m) to jednak można poczuć klimat sprzed setek lat... Po obu jej stronach znajduje się wiele zabytkowych, czternastowiecznych kamienic m.in. Śliwińskich, Szpitala św. Ducha, Lamellich, Pod Trzema Lipami, z Hotelem Wita Stwosza... Stare domy i kamienice w Krakowie pamiętają średniowiecze, renesans i barok... To właśnie one były świadkami rozwoju handlu, życia miejskiego oraz ważnych wydarzeń historycznych...
Wchodzę na Mały Rynek... To miejsce od średniowiecza pełniło funkcję pomocniczego targu dla Rynku Głównego... Kraków był ważnym ośrodkiem handlu i rzemiosła, przez który przechodziły zarówno towary, jak i wzory, techniki i doświadczenia... Lubię kameralność Małego Rynku i jego pastelowe, bardzo malownicze kamieniczkami... Oczywiście, gdy nie ma jarmarku czy kiermaszu...
Na Małym Rynku trwał Kiermasz Pogranicza Kultur... Tutaj z wielu krajów i różnych regionów Polski spotkało się rzemiosło artystyczne, rękodzieło, taniec, muzyka i tradycje... Wśród prezentowanych wyrobów znajdowały się m.in. ceramika, biżuteria, tkaniny, przedmioty z drewna i skóry, koronki, witraże, i regionalne przysmaki... Zauważyłam, że najbardziej oblegana była gastronomia... W ofercie były m.in. zapiekanki, pierogi, dania mięsne, żupy, pizze, pajdy chleba ze smalcem i ogórkiem kiszonym, żeberka, golonka, oscypki, grzane wino i wiele innych rzeczy... Kiermasz Pogranicza Kultur można potraktować jako preludium do nadchodzących targów świątecznych...
Z Małego Rynku szłam powoli, delektując się każdym krokiem... Od czasu do czasu zatrzymywałam się aby zrobić zdjęcia... Po chwili byłam już na Rynku Głównym... Jego zabytki, unikalna architektura i niepowtarzalna atmosfera przyciągają turyści z całego świata... Granice Rynku wytyczają pierzeje zabytkowych kamienic i pałaców, które są kilkusetnymi obiektami zabytkowymi...
Do zatrzymania się na chwilę zachęca pierścień kawiarnianych i restauracyjnych ogródków... Są tu miejsca obowiązkowe: Bazylika Mariacka, Kościół św. Wojciecha, Wieża Ratuszowa, Pomnik Adama Mickiewicza, Sukiennice... Rynkowi Głównemu poświęcono już wiele opisów, dlatego nie będę tu przytaczać swojego...
Sukiennice to jedna z najbardziej charakterystycznych budowli w mieście, której korzenie sięgają średniowiecza... Od stuleci stanowią serce handlowe i kulturalne Krakowa... Przyciągają turystów z całego świata swoja niepowtarzalną architekturą i bogatą historią... Spacer pośród kramów to prawdziwa przyjemność...
Mój pobyt w Krakowie dobiega końca... Ulicą Floriańską, która stanowi część Drogi Królewskiej zmierzam do Bramy Floriańskiej, jednej z siedmiu średniowiecznych bram obronnych... Choć jest krótka to zawsze gwarna i tłoczna... Tutaj znajdują się legendarne lokale, galerie sztuki, Muzeum Matejki, wspaniałe kamienice, a każda z nich posiada swoją historię i każda była świadkiem historycznych przemian...
Jesień w Krakowie jest wyjątkowo piękna... Krakowskie Planty to jedno z najbardziej klimatycznych miejsc w tym mieście.. Otaczają historyczne centrum... Jesienią mają w sobie coś wyjątkowego... Kolorowe liście nad głowami i pod nogami... Warto odbyć chociaż króciutki spacer, by podziwiać kolory jesieni...
Jeszcze tylko spojrzenie na jeden z najpiękniejszych miejskich gmachów, który kryje scenę działającą od 21 października 1893 roku... I tutaj się żegnam z Krakowem...
Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawione komentarze..
Serdecznie wszystkich pozdrawiam...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Jeśli rozpoznasz siebie na zdjęciach i nie chcesz być na tym blogu, proszę poinformuj mnie o tym.
Ja bardzo szybko usunę te zdjęcia..