I chodzą ludzie podziwiać szczyty gór i wzdęte fale morza,
i szerokie nurty rzek, i przestwór oceanu, i kręgi gwiezdne,
a siebie zaniedbują.
(Święty Augustyn)
W średniowieczu na polskie ziemie sprowadzano zakonników w celach ewangelizacyjnych, gospodarczych, kolonizacyjnych a nawet obronnych... Zakony odegrały kluczową rolę w rozwoju cywilizacyjnym, rolniczym i administracyjnym młodego państwa polskiego...
Zakonnicy, szczególnie benedyktyni i cystersi, stanowiły fundament, zakładając liczne klasztory i opactwa, które stawały się centrami kultury, nauki i gospodarki... Mnisi na polskich ziemiach od początku zajmowali się działalnością rolniczą, budowlaną, gospodarczą czy naukową...
Lubię odwiedzać klasztory i opactwa bo to niezwykle fascynujące obiekty z wielowiekową tradycją, łączące duchowość z bogatą historią i architekturą, oferujące ciszę i spokój...
Pewnego kwietniowego dnia odwiedziłam Opactwo Benedyktynów w Tyńcu, zbudowane na skałach wapiennych, tuż przy Wiśle... Spacerowałam ścieżką wzdłuż linii brzegowej... Chłonęłam atmosferę tego miejsca, szum wody, zapach rzeki i spokój, jaki daje bliskość natury...
Niebo tego dnia, było momentami niemal bezchmurne, kuszące swym lazurem... Promienie słońca oświetlały świeżą zieleń roślin... Wszystko wokół zdawało się jakieś magiczne, rozświetlone, soczyste, po prostu piękne...
Nad prawym brzegiem Wisły w Tyńcu wznosi się wapienne Wzgórze Klasztorne... To właśnie na nim zostało zbudowane Opactwo Benedyktyńskie... Ufundował je najprawdopodobniej za namową matki Rychezy, Kazimierz I Odnowiciel, którego zwano również Mnichem, a było to w 1044 roku... Zatem jest to najstarszy w Polsce klasztor i jeden z najstarszych zabytków architektury w kraju...
Benedyktyni sprowadzeni z Kolonii, mieli wspierać Kościół i młode państwo polskie, które zostało osłabione za sprawą konfliktów zewnętrznych i wojny domowej... Dzieje klasztoru w Tyńcu są nierozerwalnie związane z burzliwymi wydarzeniami z historii Polski... Opactwo było wielokrotnie niszczone zarówno przez obce, jak i rodzime wojska... Było ono również regularnie odbudowywane i przebudowywane... Jednak dzisiejsze mury skrywają w sobie fragmenty naprawdę wiekowych budowli... Zatrzymuję się na parkingu u stóp opactwa i idę pod górę na spotkanie z historią..
Jestem na dziedzińcu klasztornym... Otacza go zespół kamiennych i kamienno-ceglanych zabudowań... Jednak najważniejszym obiektem w opactwie w Tyńcu jest Kościół św. Piotra i św. Pawła, który stanowi serce najstarszego istniejącego klasztoru w Polsce... Od wieków jest w tym samym miejscu... Początkowo był w stylu romańskim, a po pożarze odbudowano go w stylu gotyckim...
Fasada kościoła św. Piotra i Pawła, to charakterystyczna, barokowa elewacja z dwiema wieżami, zwieńczonymi spłaszczonymi hełmami namiotowymi... Obecny wygląd zawdzięcza przebudowie w XVIII wieku, po zniszczeniach z czasu konfederacji barskiej... Do wnętrza prowadzi portal wczesnobarokowy, ujęty dwoma szkarpami z dwoma posągami św. Piotra i Pawła...
Weszłam do wnętrza kościoła... Usiadłam w jednej z ławek... Było tak cicho, spokojnie, cudownie... Dopiero po dłuższej chwili spojrzałam na gotyckie prezbiterium i na późnobarokowy ołtarz z XVIII wieku, z obrazem Adoracji Trójcy Świętej... To fundacja opata Stanisława Benedykta Bartoszewskiego, wykonany z czarnego marmuru dębnickiego, na tle którego odcinają się złocone figury świętych... Po prawej stronie rzeźby: św. Petroneli i św. Grzegorza Wielkiego, po lewej św. Barbarę i św. Teklę...
W prezbiterium zwróciłam uwagę na XVII-wieczne stalle zdobione przedstawieniami z życia świętego Benedykta i benedyktyńskich świętych... Są one nadal używane przez tutejszych mnichów... Prezbiterium, podobnie jak kaplice boczne, zamyka balustrada z czarnego marmuru...
Wzrok przykuwa w kościele złoto-czarna, drewniana ambona w kształcie łodzi powstała w 1765 roku... Wieńczy ja konstrukcja składająca się z baldachimu, postaci Zmartwychwstałego Chrystusa oraz symbolicznego przedstawienia Kościoła... Ważną częścią ambony jest postać kobiety obok łodzi, to alegoria wiary... Autorem ambony jest prawdopodobnie Franz Joseph Mangoldt, niemiecki rzeźbiarz aktywny w Czechach i na Dolnym Śląsku...
Warto odwiedzić Opactwo Benedyktynów w Tyńcu ponieważ jest malowniczo położone na wapiennej skale nad Wisłą, w południowo-zachodniej części Krakowa...
Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawione komentarze...
Życzę pięknego, wiosennego tygodnia...
Serdecznie wszystkich pozdrawiam...
Pieknie tam. Te wszystkie zdobienia zachwycają. To wapienne wzgórze mnie zachwyca. Matka Natura to malarka z niebios. Zdecydowanie fajne i ciekawe miejsce do odwiedzenia. Pozdrawiam z wieczora, niech będzie dla Ciebie bardzo miły, uściski. :)
OdpowiedzUsuńUn posto incantevole, visto dal piazzale non si direbbe che sia così a picco sul fiume! Stupendo come quella magnolia!
OdpowiedzUsuńUn caro saluto e una buona primavera.
Widzę, że bliskość natury i historia klasztorów to coś, co naprawdę Cię inspiruje:-) Znam Tyniec i uwielbiam to miejsce za jego położenie na wapiennej skale, szum Wisły i ciszę klasztornych murów. To świetne miejsce na kwietniowy spacer. Dziękuję za piękne zdjęcia i chwilę wytchnienia:-) Zasyłam serdeczności!
OdpowiedzUsuńWidziałam je wielokrotnie z trasy do Krakowa. Prezentuje się okazałe wysoko na wzgórzu. I cieszę się, że mamy tego samego założyciela, nazwa mojej małej ojczyzny też od Kazimierza Odnowiciela pochodzi.
OdpowiedzUsuńDzięki Lusia za wycieczkę po jego wnętrzu:)))
Opactwo w Tyńcu wzbudza zachwyt poprzez malownicze położenie na skarpie nad Wisłą. Jest ważnym miejscem kultu oraz historii sięgającej 1044 roku, toż to 10 wieków. Przepiękne jest wyposażenie kościoła a najbardziej przyciąga wzrok ambona. Kiedyś zatrzymaliśmy się tam wracając z Krakowa i oprócz zwiedzania zakupiliśmy chyba jakiś miód czy nalewkę. Pozdrawiam Cię serdecznie :)
OdpowiedzUsuń