wtorek, 23 września 2014

Goczałkowice - Sielskie klimaty w ogrodzie wiejskim




                          



Aby znaleźć miłość, nie pukaj do każdych drzwi.
Gdy przyjdzie twoja godzina,
sama wejdzie do twego domu,
w twe życie, do twego serca...

(Bob Dylan)







Lubicie sielskie klimaty? bo ja bardzo! Kolejny raz zabieram Was do Goczałkowic...
U Państwa Kapias prezentowane są ogrody pokazowe o różnej tematyce... Kiedy tutaj przyjeżdżam od razu kieruję się do Ogrodu wiejskiego... Jest on bliski memu sercu... Może jest to tęsknota za domem i ogrodem mojej Babci? a może za dawną polską wsią? Otwarta brama zaprasza do środka... Wchodzę i przed oczami mam zagrodę chłopską...






Po prawej stronie zbudowano piwniczkę... U jej wrót stoją kanki na mleko, misy, wiadra oraz przeróżne inne naczynia...  Cudownie to wygląda... Piwniczka porośnięta jest ziołami, które rozsiewają swe aromaty... Na jej szczycie rośnie róża omszona... Teraz obsypana jest czerwonymi owocami... Poniżej zaś jabłoń... A na niej dorodne jabłka. Po lewej? niewielki stawek... A dalej?






Na całą zagrodę baczne oko ma święty Franciszek - pierwszy ekolog, patron przyrody... Ma tutaj swoją kapliczkę, która znajduje się wśród kwiatów i w samym środku ogrodu... 

Są i ławeczki na których przysiądą utrudzeni;  "gospodarz z  gospodynią"... Wśród kwitnących rudbekii i marcinków stoi stary ul... Wszędzie mnóstwo różnokolorowych kwiatów...

Kamienna ścieżka prowadzi do starej studni... Jest drewniana... Wokół niej poustawiano przeróżne naczynia...  Bardzo sielsko to wygląda... Jest i  wiejska chata kryta gontem...






Przy wejściu do chaty suszą się garnki... "Gospodyni" powiązała zioła w pęki, w donice wsadziła kwiaty, powiesiła kosze... Na wąskich grządkach posadziła rudbekie, słoneczniki, kosmosy, wysokie aksamitki... Przed chatą, na sznurze  suszy się pranie a na płocie gliniane garnki...









W tym wiejskim ogródku nie ma sztuczności, nie ma fałszu ani miejsca na kicz... W rozkwieconym ogródku w pewnym momencie dostrzegam pannę młodą, to "córka gospodarzy"... 
Całe obejście gospodarcze ogrodzone jest drewnianym płotem... Wzdłuż niego złocą się duże  kępy rudbekii błyskotliwej... Tematyczny Ogród wiejski jest pełen sielskich klimatów, dlatego do niego ciągle wracam...






Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawione komentarze...
Życzę miłego, słonecznego tygodnia...
Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie...


sobota, 20 września 2014

Mediolan - Katedra, arcydzieło gotyku


                 










Filary grają jak organy
W olbrzymich oczach tej katedry
I przelewają się witraże
W kolorach róży, zboża, cedru...

I ponad dachy, ponad wieże
Wznosi się hymn "Ave Maria"
I zachwycone słowo ludzkie
Ponad znak ziemski w górę wzbija.

I potem spada jak kaskada,
Tęczowe w dole ściele łoża
I tworzy wiersze jak jeziora,
Kolory róży, cedru, zboża..

(Jarosław Iwaszkiewicz)






Czytając różne informacje o Mediolanie, nie miałam większej ochoty aby bliżej go poznać... Jedni uważali, że brakuje mu włoskiego klimatu, i jest najmniej włoskie ze wszystkich włoskich miast... Kolejni, że nieciekawe, zaganiane, pełne stresu, bardzo mocno zatłoczone i nie ma w nim nic ciekawego ...

Kiedy jednak zobaczyłam film "Jestem miłością" wiedziałam, że tutaj przyjadę... Gdy główna bohaterka filmu Emma,  chodziła po dachu mediolańskiej, gotyckiej katedry z listem od córki, byłam oczarowana tamtejszą sceną... 

I to sprawiło, że byłam na 100 % pewna, że wcześniej czy później zobaczę świątynię w realu... Teraz wszystkim mogę powiedzieć : Benvenuti a Milano. E' molto bello - Zapraszam do Mediolanu... Jest bardzo piękny... Katedra w Mediolanie jest jednym  z najpiękniejszych obiektów sakralnych jakie widziałam...







Stałam w cieniu niewielkiej surmii na Piazza Duomo  i patrzyłam zachwytem na monumentalną katedrę i jej urzekającą fasadę... Przebogatą fasadę... Całkowicie przykuła moją uwagę... Czyż nie jest piękna? Oczywiście, że jest... Miałam bowiem przed sobą arcydzieło gotyku z zachwycającymi zdobieniami rzeźbiarskimi z kamienia... Były niesamowite...  Sprawiały wrażenie niezwykłej lekkości i ekspresji...  Jak pewnie już wiecie, widziałam wiele gotyckich katedr lecz ta była jedyna w swoim rodzaju... Jej misterne zdobienia z marmuru zapierały dech w piersiach... 

Zbudowana z białego i różowego marmuru  pochodzącego kamieniołomów z Candoglii nad jeziorem Maggiore... Został on specjalnie wybrany przez samego Visconti'ego... To właśnie z polecenia księcia Gian Galeazzo Visconti'ego rozpoczęto budowę katedry w 1386 roku...  Tak jak niemal wszystkie katedry gotyckie, tak i ta budowana była przez wiele wieków... Jej budowę zakończono za jego życia... Jednak prace  przy katedrze są prowadzone systematycznie i trwają do dziś...







Katedra Narodzin św. Marii należy do największych świątyń na świecie... Plasuje się na 3 miejscu w Europie... Jest naprawdę imponująca... Wchodząc do środka troszeczkę zaskoczył mnie ogrom wnętrza... Mimo, że wypełnione jest licznymi, ogromnymi witrażami to jest bardzo ciemne, mroczne...













Duże wrażenie robią potężne obrazy powieszone między nawami... Jest to budowla pięcionawowa z transeptem... Sklepienia naw bocznych spoczywają na 52 filarach ... W katedrze znajduje się wiele cennych zabytków m.in. rzeźba świętego Bartłomieja, siedmioramienny kandelabr, krucyfiks z cenną relikwią - gwoździem z Krzyża Chrystusowego... 

Zwiedzając katedrę nie mogłam pominąć wspinaczki na dach... to niewiele ponad 200 schodów i kosztuje 7 Euro.  Jedyna trudność to wymijanie innych osób na bardzo wąskich schodach i na zakrętach... Można wyjechać windą za jedyne 12 Euro ale to już nie ma takiego uroku jak wspinanie się po schodach...








Byłam zachwycona kiedy znalazłam się  na dachu katedry... Co za niezwykłe uczucie, co za wrażenia... Spacer wśród lasu wysmukłych pinakli, gargulców, rzeźb,  maszkaronów to niesamowite przeżycie... Byłam oczarowana ażurowymi, prawie koronkowymi przyporami... Są ich tutaj setki... Mark Twain zwiedzając katedrę w Mediolanie powiedział: "To jest poemat w marmurze". Teraz  doskonale rozumiem co miał na myśli...

Wśród ornamentów rzeźbiarskich podziwiam motywy roślinne i zwierzęce... Są tutaj liście winorośli, koniczyny, bluszczu... Szczyt zdobią balkoniki i niewielkie blendy czyli płytkie wnęki o wykroju okna lub arkady... Tutaj wyraźnie widać ważną cechę gotyku; ogrom świątyni, strzelistość i nieskończoną ilość wież...i piękno zawarte w kamieniu!


Z dachu katedry rozciąga się piękny widok na panoramę miasta, na Piazza Duomo, Galerię Vittorio Emanuele, Stare Miasto... Hen w oddali, majaczą się drapacze chmur i wieżowce ze szkła i stali... Z dachu katedry mogłam podziwiać figury mierzące od 3 - 4 metrów wysokości... Wzruszyłam się na widok Matki Bożej...  Z bliska patrzyłam na słynną Madonnę, statuę z pozłacanej miedzi... Jej wysokość to ponad 4 metry... Byłam przy niej taka malutka...byłam niczym pyłek.  Z dachu katedry doskonale widać rzygacze, sterczyny, iglice, wimpergi...  To jest niesamowite uczucie, że to wszystko ma się na wyciągnięcie ręki...




Cieszę się, że mogłam zobaczyć  mediolańską katedrę i te wszystkie szczegóły architektoniczne... Uwielbiam architekturę sakralną i... gotyk a tego tutaj miałam pod dostatkiem... Świątynia była wyjątkowym miejscem... Dała mi spokój na rozmyślania i rozmowę z Panem Bogiem...W wyjątkowej ciszy mogłam przemyśleć wiele spraw... Była dla mnie oazą, gdzie nie tylko mogłam wznieść oczy ku niebu ale i odpocząć...  Katedra dostarczyła mi dużo wzruszeń, wrażeń i oczywiście dziesiątki zdjęć.
(Scena z filmu pochodzi z Internetu)



Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawione komentarze...
Życzę słonecznego i szczęśliwego tygodnia...
Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie...


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...