Nigdy nie rezygnuj z marzenia tylko dlatego,
że zrealizowanie go wymaga czasu.
Czas i tak upłynie.
(Earl Nightingale)
Po czterogodzinnym rejsie po Como, który obejmował najpiękniejsze zakątki środkowej części jeziora z tzw. Złotego Trójkąta docieram do Bellagio... Ten trójkąt tworzą nabrzeżne, niezwykle urokliwe miejscowości: Bellagio, Varenna i Menaggio... Miasteczko położone jest na samym końcu długiego pagórkowatego cypla, pomiędzy dwoma południowymi odnogami jeziora Como, w miejscu znanym jako Punta Spartivento (w tłum. punkt, który rozdziela wiatr)....
Bellagio ma długą historię... Pierwszym odnotowanym urlopowiczem był Pliniusz Młodszy (I w n.e.), który posiadał na cyplu dwie wille... We wczesanym średniowieczu Bellagio było zdominowane przez pobliskie Como... A w XIII wieku stało się częścią Królestwa Mediolanu pod rządami rodu Visconti'ch... W XVI wieku rozpoczęły się rządy hiszpańskie, które uciskały Lombardię i Bellagio przez około dwieście lat... Podczas krótkich rządów napoleońskich port Bellagio zyskał znaczenie militarne i strategiczne...
Właściwie to pozornie drugorzędne wydarzenie ukształtowało los Bellagio na następne dwa stulecia: decyzja hrabiego Francesca Melzi'ego, księcia Lodi, wiceprezydenta Republiki Włoskiej za czasów Napoleona, o utworzeniu tam swojego kurortu wypoczynkowego... Zbudował wspaniałą letnią rezydencję, którą odwiedzało wielu znanych artystów, pisarzy, arystokratów, koronowanych głów... Bywał tutaj Ferdynand I i jego żona Maria Anna Sabaudzka, Maksymilian I, cesarz Wilhelm, król Albanii, Leopold I z Belgii, król Egiptu Faruk, królowa Maria z Rumunii, Stendhal, Liszt...
Sława tej małej, wspaniałej wioski sięgała poza granice Królestwa Lombardii -Wenecji... Stała się modnym miejscem wypoczynku europejskiej arystokracji... Nawet cesarz Austrii Franciszek I odwiedza Bellagio dwukrotnie... Na cyplu zaczęły powstawać jak grzyby po deszczu wspaniałe wille, parki, luksusowe hotele... Z biegiem lat turystyka stała się głównym źródłem Bellagio...
Statek przybił do małej mariny Bellagio zlokalizowanej przy malowniczej promenadzie Via Lungo Lario Manzoni, która biegnie wzdłuż brzegów jeziora... Był piękny, wrześniowy dzień, rozpieszczany ciepłymi promieniami słońca... Spacer rozpoczynam od Piazza Mazzoni... Jestem oszołomiona słynnymi sieciami hotelowymi, renomowanymi restauracjami... Oddalam się od głównej, dosyć mocno zatłoczonej alei i kieruję się na Via Enrico Genazzini...
Wąska, kamienna uliczka o stromych schodach prowadzi mnie ku Parco Martiri della Libertà... Jest to urokliwy, kameralny park o powierzchni około 1ha... Rosną tutaj imponujące drzewa m.in. ogromne cyprysy, cedry, sosny, platany, klony palmowe oraz magnolie, kamelie, bukszpany, azalie, różaneczniki i liczne trawy ozdobne... Wrześniową porą jest zielono a wiosną z pewnością niezwykle kolorowo...
Spacerując po parku w pewnym momencie zobaczyłam niezwykłe ptaki przypominające wielkiego motyla... Okazało się, że są to dudki... Znałam je jedynie z ilustracji... Tych ptaków nie spodziewałam się zobaczyć w naturze... Moją uwagę przykuła z ciekawa budowla, to Villa Gotica, rezydencja w stylu neogotyckim, zbudowana pod koniec XIX wieku, pierwotnie miała być kościołem anglikańskim... W połowie XX wieku przekształcona w willę...
Bellagio jest już samo w sobie magiczne i zachwycające z tymi krętymi uliczkami i słynnymi stromymi schodami... W miasteczku koniecznie chciałam zobaczyć słynne Ogrody Villa Melzi położone na południowym krańcu miasteczka... Chociaż jest jesień to i tak jestem tym miejscem zachwycona...
Wiosną z pewnością ogrody oszałamiają ponieważ w różnych miejscach tej rozległej posiadłości rośnie ponad 250 kamelii... Większość z nich to gatunek Camelia japonica, odmiany o znaczeniu historycznym i botanicznym... Rośnie tu wiele gatunków nie rodzimych... Oprócz kamelii oglądam: drzewa cynamonowe, cedr libański i himalajski, drzewa kamforowe, dąb korkowy, tulipanowiec, miłorząb japoński, aukuby japońskie, klony japońskie, sarkokkoka wiecznie zielony krzew pochodzący z Chin... W czasie spaceru podziwiam rosnące na pagórkach okazałe kępy azali i różaneczników...
Na terenie posiadłości rozstawione są liczne posągi m.in. jedna z najbardziej znanych i romantycznych dzieł sztuki - rzeźba Beatrycze pociesza Dantego... Została wykonana w 1810 roku przez lombardzkiego rzeźbiarza Giovanniego Baptystę Comolli'ego i nawiązuje do sceny Boskiej komedii...
Bellagio to właściwie dwie równoległe ulice... Jedna biegnąca wzdłuż brzegu jeziora, a druga Via Valassina zaczyna się na wysokości około 229 m n.p.m. i pnie się w kierunku wnętrza cyplu przekraczając wysokość 400 m n.p.m... Wierzcie mi... Zakochałam się w Bellagio od pierwszego spojrzenia... To miasteczko emanuje autentycznym włoskim klimatem i niezwykłym urokiem na każdym kroku... Widoki zapierają dech w piersiach, a jedzenie jest wyjątkowo pysznee...
Wielokrotnie mówiłam, że kocham Włochy m.in. za kuchnię opartą na makaronie, pomidorach, oliwie z oliwek, parmezanie... Uwielbiam włoską pastę z prostym sosem pomidorowym doprawionym papryczkami chili, niczym więcej... Do tego pysznego jedzonka kieliszek dobrego, białego wina...
Historyczne centrum jest zbudowane na stromym wzgórzu... Nie sposób nie dać się oczarować Bellagio z jego stromymi, kamiennymi schodami, domami z terakotowymi dachami, maleńkimi wewnętrznymi dziedzińcami...
Spacerując po brukowanych uliczkach, zachwycają mnie kolorowe budynki, urocze butiki, terakotowe donice w których rosną cytrusy, oleandry, pachnące zioła i przede wszystkim kwiaty... Dolna część miasteczka z górną jest połączona w niezwykle urokliwy sposób czyli uliczkami - schodami tzw. salitami...
Najsłynniejsza to Salita Serbelloni, urocza i cały czas tętniąca życiem... To jedne z najbardziej charakterystycznych kamiennych schodów, prowadzących od nabrzeża do Via Giuseppe Garibaldi... Pełno tu rzemieślniczych butików, cudownych sklepików z jedwabiem, ceramiką i lokalnymi produktami spożywczymi, kawiarni, lodziarni, tradycyjnych restauracji...
I cóż, przychodzi nieubłagany czas, by opuścić to niezwykłe włoskie miasteczko - Bellagio... To był niezapomniany dzień... Ta "perła jeziora Como" prawdziwie mnie oczarowała swoimi wąskimi, brukowanymi uliczkami, niepowtarzalnym, włoskim klimatem... Zabieram ze sobą nie tylko zdjęcia, ale i magię urokliwych uliczek, piękne wspomnienia, które zostaną ze mną na zawsze...
Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawione komentarze...
Serdecznie wszystkich pozdrawiam...


















































Miasteczko zachwyca, a obecność dudków dodaje mu jeszcze uroku.
OdpowiedzUsuńBasiu! Bellagio faktycznie zachwyca a dudki widziałam jedynie w parku.
UsuńSerdecznie pozdrawiam:)
What a magnificent town!! Your photos are absolutely gorgeous, Lucja-Maria! And the Hoopoe always makes me smile with the crest on its cute head! The views, the food, the flowers, the Hoopoe and the buildings....everything looks amazing!!! Thank you so much for sharing this lovely tour!
OdpowiedzUsuńLinda!
UsuńBellagio is a beautiful Italian town, picturesquely situated on a promontory where the lake splits into three branches; for centuries, it has captivated visitors with its elegance, architecture, and breathtaking views of the Alps. Furthermore, the Italian cuisine is delicious and incredibly aromatic. Sending you autumnal greetings.
Jaki piękny dudek na jednym z pierwszych zdjęć! Żywy? Mam sentyment do dudków po tym, jak jego podobizna zdobiła mój podręcznik do środowiska do pierwszej klasy. A i samo miasteczko bardzo klimatyczne i zachęcające do zwiedzania. Pozdrawiam
OdpowiedzUsuńBellagio jest prześlicznym, klimatycznym miasteczkiem. Tak jest żywy i co ciekawe nawet nie uciekał. Z pewnością przyzwyczajony do ludzi.
UsuńSerdecznie pozdrawiam:)
Dobry późny wieczór Lusia. Jestem oczarowana Twoimi zdjęciami z Bellagio, tak właśnie sobie wyobrażam piękne miasteczka otaczające jezioro Como: jako zachwycające labirynty stromych, wąskich ulic, klimatycznych kawiarenek i restauracji oraz małych sklepików i zakładów usługowych. W styczniu byłam w Como i szczerze mówiąc zachwyciło mnie średnio, najlepiej pamiętam jarmark świąteczny i grzane wino. I widok z góry, na którą wjechaliśmy kolejką, na jezioro Como i najbliższą okolicę. Bellagio to zupełnie inna liga. Też uwielbiam włoskie jedzenie, makaron mogłabym jeść codziennie, moje ulubione makaronowe dania to te najprostsze a jednym z ulubieńców jest zwykły makaron z zielonym pesto i świeżym parmezanem albo Cacio e Pepe, równie łatwe do zrobienia a przepyszne. Zawsze przywożę też sobie z Włoch takie mieszanki ziół i przypraw do makaronu, które przywołują wspomnienia.
OdpowiedzUsuńŚciskam Cię serdecznie. Dobrego tygodnia.
Monia! Dwudziesta trzecia to dla mnie już noc ale za to o czwartej rano mogę buszować po domu. Na jarmarku świątecznym wypitego grzanego wina nigdy się nie zapomina. Ty i ja byłyśmy na wielu jarmarkach i na każdym jest przynajmniej kilka budek z grzanym winem.
UsuńKuchnia włoska to jest to co uwielbiam bo przede wszystkim słynie z prostoty, świeżych składników oraz kultowych potraw, takich jak pizza , tradycyjne makarony (np. spaghetti carbonara czy lasagne) oraz desery, i gelato. Zawsze z Włoch przywożę parmezan bo ten kupowany w kraju jest marnej jakości.
Serdecznie pozdrawiam:)
Ja o 23 jestem jeszcze pełna życia i pomysłów co by tutaj porobić, bywa że o tej porze przesadzam rośliny. Kiedy trzeba iść spać ja mam najwięcej energii do działania, do pracy wstaję o 7. Z kolei w wolny dzień lubię sobie pospać trochę dłużej, o 4 rano byłabym nie do życia 😀.
UsuńA wiesz, że Ci tego zazdroszczę? Ja o tej porze jestem już nieprzytomna i nie wykonam żadnej pracy bo marzę o cudownej wykrochmalonej pościeli i podusi aby do niej przytulić głowę i błogo zasnąć. Dłużej pospać a co to jest?
UsuńŚCISKAM cIĘ MOCNO I ŻYCZĘ CUDOWNYCH, SŁONECZNYCH JESIENNYCH DNI!!!
Z ogromną przyjemnością pospacerowałabym tymi klimatycznymi uliczkami, są wspaniałe, kocham takie klimaty. I te knajpeczki na każdym kroku, całokształt, który nieodmiennie mnie zachwyca <3
OdpowiedzUsuńPozdrawiam ciepło, Agness:)
To prawda! Uliczki w Bellagio nad jeziorem Como są uważane za jedne z najbardziej malowniczych i klimatycznych w całych Włoszech. Właściwie są to schody- uliczki. W Bellagio wybór miejsc do jedzenia i picia potrafi przyprawić o zawrót głowy – od kultowych knajpek ukrytych w stromych, kamiennych schodkach po eleganckie restauracje z widokiem na Jezioro Como. Serdecznie pozdrawiam:)
UsuńIt will not surprise you, Lucia-Maria, that my favourite picture is the Hoopoe. What a great shot! Then it’s followed up by great bread with olive oil and balsamic vinegar. My day would have been complete! Have a great week - David
OdpowiedzUsuńThese beautiful birds were a pleasant surprise. And bread with olive oil and balsamic vinegar—that’s a real treat. It only tastes this exquisite in Italy.
UsuńSending autumnal greetings.
Amazing place! Wow! You’ve seen a Eurasian Hoopoe (*Upupa epops*)! It’s really rare here! It would be nice to see one sometime.
OdpowiedzUsuńAnne!
UsuńYou, Sami and Matti often see reindeer, and I managed to spot a hoopoe.
Sending autumnal greetings.
Your beautiful travelogue captures the timeless romance of Bellagio, where historic villas, enchanting gardens, cobblestone lanes and the shimmering waters of Lake Como create an unforgettable Italian dream.
OdpowiedzUsuńBellagio is truly the "Pearl of Lake Como" and one of the most photogenic places in all of Italy. Its unique location on the very tip of a promontory—where the lake splits into three branches—offers spectacular views of the water and the surrounding Alpine peaks. Sending you autumnal greetings.
UsuńLusia, z ogromną przyjemnością pospacerowałam jeszcze raz tymi klimatycznymi uliczkami, zwłaszcza, że nie są one zatłoczone. Kiedy ja po nich chodziłam, były bardziej zapchane i trudno było się nimi do końca delektować. Ale mimo wszystko z Bellagio przyjemne wspomnienia pozostały.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie:)))
Usiu! Byłam zaskoczona, ze tak wiele turystów odwiedziło Bellagio w tym czasie. Liczyłam na pustki a tam było naprawdę tłumnie. Ja też jestem tym miasteczkiem oczarowana i muszę Ci się przyznać, że już bym pojechała do Włoch.
UsuńSerdecznie Cię pozdrawiam:)
Oglądałem kilka filmów o Bellagio i tak właśnie sobie wyobrażam pobyt w tym miasteczku, jak pokazałaś na Twoich zdjęciach. Świetnie oddałaś klimat tego miejsca nie zapominając o doznaniach kulinarnych. Byłem, trzy razy nad J. Como, ale Bellagio widziałem tylko z oddali z miejscowości Varenna. Aż mnie korciło, by wsiąść na prom, który właśnie wypływał do Bellagio. Ale, jak to bywa na wyjazdach służbowych, nie dla przyjemności tam byłem. Dziękuję Ci za tę dawkę wspomnień i ładne zdjęcia.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie :)
Z filmów oglądałam jedynie: Casino Royale i Dom Gucci. Niestety, w czasie podróży służbowej raczej nie ma czasu na zwiedzanie. Czasem firma do której jedzie się organizuje coś interesującego. Przyznaję, że Bellagio bez wątpienia zasługuje na miano „perły jeziora Como” i jest miejscem, które warto poznać z bliska. Serdecznie Cię pozdrawiam:)
UsuńDzięki za kolejną super wyprawę . Pozdrawiam serdecznie😊
OdpowiedzUsuńLucynko! Spacer po Bellagio pozostanie długo w mojej pamięci bo to jedno z najpiękniejszych miejsc jakie mi było dane zobaczyć.
UsuńSerdecznie pozdrawiam:)
Już sama nazwa określa, że to piękne miejsce 😉
OdpowiedzUsuńTo prawda, bo Bella to przecież z włoskiego: piękna, ładna.
UsuńSerdecznie pozdrawiam:)
Dziękuję ci Łucjo za ten wirtualny spacer po tym urokliwym miasteczku.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam.
Mam nadzieję, że Ci się podobało. Serdecznie pozdrawiam:)
UsuńThe city is lovely as her name....
OdpowiedzUsuńBeautiful pictures !
Anna
Dear Anna!
UsuńYou’re right! That name sounds so beautiful.
Hugs and greetings:)
Cudny to był spacer kochana, przypomniał mi mój niedawny pobyt w Toskanii:)
OdpowiedzUsuńPozdrawiam miło :)
Och, wspominasz Toskanię! Jestem ja jestem nią zauroczona.. Nigdzie nie znajdziesz takich niezwykłych krajobrazów, cudownych gajów cytrusowych i oliwnych, kościółków, takiej interesującej kamiennej architektury, cudownego jedzenia, wspaniałych owoców. To są właśnie Włochy. Tu każdy zakątek kraju potrafi autentycznie zachwycić, oferując idealną harmonię między spektakularną naturą, tysiącami lat historii a legendarną kulturą dolce vita. Serdecznie pozdrawiam:)
UsuńPiękny Dudek. Nigdy nie widziałam go na zywo.
OdpowiedzUsuńJa też pierwszy raz zobaczyłam te ptaki na żywo w tym parku. Są przesliczne.
UsuńPozdrawiam serdecznie:)
Uliczki, schody, donice, kolorowe kamieniczki, kwiaty - wszystko zachwyca. Przepiękne miasteczko. Urokliwe klimaty i zachęcające do odwiedzin.
OdpowiedzUsuńPraktycznie takie są włoskie miasteczka: wąskie, brukowane uliczki, kamienne domy, wiszące pelargonie, zapach kawy w powietrzu i charakterystyczne, gliniane donice z których wyrastają drzewa cytrynowe i pnącza bugenwilli o intensywnie różowym kolorze(często nazywane orci lub conche), z których słynie każda mała miejscowość.
UsuńSerdecznie pozdrawiam:)
The place is really beautiful. It would be nice to see that hoopoe sometime and get a photograph of it.
OdpowiedzUsuńMatti! You have a ton of fantastic photos of extraordinary birds on your blog. Is it true that you’re missing a hoopoe?
UsuńSending autumnal greetings!
The hoopoe has been a big dream of mine for a long time. It would be wonderful to get some photographs and see this magnificent bird.
OdpowiedzUsuńSami!
UsuńI hope your dream comes true. Sending autumnal greetings.
Lusiu w pełni cię rozumiem i popieram, bo też zakochałam się w Bellagio od pierwszego wejrzenia. Są osoby które uważają, że jest przereklamowane, zatłoczone i w sumie nic szczególnego tam nie ma a określenie perła jest mocno na wyrost. Wiadomo, każdy ma inny gust i co innego go kręci, są też osoby jak Ty i ja, które się nim zachwycają. Ja bardzo lubiłam jego frakcje leżące na obrzeżach, San Giovanni, Loppia i Pescallo gdzie rzadziej zaglądają turyści. Jest tam pięknie przez cały rok, ale chyba najbardziej mnie urzekła jego odsłona jesienno-zimowa. Co roku odwiedzałam je kilkakrotnie, chociaż nie raz pytałam się sama siebie, po co tam jadę, skoro jest tyle innych miejsc, gdzie jeszcze nie byłam. Serdecznie pozdrawiam 🫶🫶🫶
OdpowiedzUsuńElu!
UsuńTo prawda. Bellagio jest zatłoczone ale mimo tych tłumów warto tam być bo jest to naprawdę urzekające miasteczko. To niewielkie miasteczko poznawałam bez pośpiechu - spacerując po brukowanych uliczkach, zatrzymując się na kawę na jednym z małych placów i zaglądając do lokalnych sklepików ukrytych wśród kolorowych kamienic. Nie jestem zaskoczona, że odwiedziłaś je wiele razy. Ja też bardzo lubię wracać do miejsc, w których byłam. Za pierwszym razem zazwyczaj „odhacza się” najważniejsze atrakcje. Za drugim i kolejnym dostrzega się detale, boczne uliczki i lokalny klimat, na które wcześniej nie było czasu. Serdecznie pozdrawiam:)
Witam.
OdpowiedzUsuńCieszę się Twoim szczęściem. Przepiękne miejsce na ziemi - pozdrawiam Małgorzata N.
Bardzo dziękuję i serdecznie pozdrawiam:)
UsuńTo się nazywa mieć szczęście do natury! Spacer po miasteczku sam w sobie brzmi jak bajka, ale zobaczenie dudków na żywo to prawdziwa wisienka na torcie:-) Twoja miłość do włoskich smaków i klimatów bije z każdego słowa. Piękny wpis, który pozwolił mi na chwilę przenieść się nad Como:-)
OdpowiedzUsuńPozdrawiam i życzę pięknych jesiennych dni.
Bardzo lubię Włochy i bardzo chętnie je odwiedzam ponieważ jest to kraj, który oferuje idealne połączenie genialnej kuchni, bogatej historii, zapierających dech w piersiach krajobrazów i niepowtarzalnej, radosnej atmosfery. A poza tym mają fajny klimat, który sprawia, że podróżowanie tam jest przyjemne o każdej porze roku.
UsuńSerdecznie pozdrawiam:)
Cudownie, że tam byłaś. Obłędne zdjęcia. Aż się chce wejść do nich.
OdpowiedzUsuńKasiu! Ja też cieszę się, ze poznałam to malownicze miasteczko położone na Jeziorem Como.
UsuńPrzesyłam serdeczności:)
Maravilloso, me ha encantado. Abrazos.
OdpowiedzUsuń